Opera autobiograficzna, opera filozoficzna czy opera "życiowa"? W każdym z tych określeń jest po trosze prawdy. W starej opowieści o mitycznym żeglarzu poszukującym pośród życiowych burz spokoju i spełnienia znalazł Wagner wątki, które - może nie dosłownie - mógł odnieść do własnej podróży przez życie. A nie była ona łatwa i prosta, i może właśnie dlatego włożył w Holendra tułacza całe swoje serce i talent. Ogromne wyczucie teatru i geniusz muzyczny zaowocowały dziełem, które nie tylko zachwyca, ale i intryguje, skłania do refleksji i sprawia, że długo po wyjściu z teatru wiele obrazów ze sceny jawi nam się jako wspomnienie własnych doświadczeń i wydarzeń, mogących stać się naszym udziałem. Holender tułacz to pierwsze dzieło kompozytora, które on sam w pełni zaakceptował i które upewniło go o słuszności tworzenia "nowej opery" zmierzającej ku wielkiemu dramatowi muzycznemu, którego stał się niedoścignionym Mistrzem.